این اندوه ها
این اندوه ها
این اندوه های لاکردار
پا ندارند
برای رفتن
دست ندارند
برای برداشتن از سرها
سر اما دارند
برای درآوردن ار چشم ها
!
...
با خدا باید بنشینیم دو تایی
دور میزی ترجیحا گرد
متقاعدش کنم که تنهایی چقدر درد بزرگی ست
تا لبخند بزرگی شاید
بر صورتِ گرد ِ زمین نقاشی کند
.
.
.
مهدیه لطیفی
+ نوشته شده در سه شنبه ۸ مرداد ۱۳۹۲ ساعت 15:22 توسط لیلی
|
من تمنا کردم که تو با من باشی...