از وقتی رفت خودم را به خواب زدم

من تمنا کردم که تو با من باشی...
و تو گفتی هرگز..
سخنی سخت و درشت...
و مرا غصه اين هرگز کشت...
من ندانم که کی ام
من ندانم که چی ام
من فقط میدانم
که تویی شاه بیت غزل زندگی ام..